Gatunki, które dobrze czują się w miejscu zacienionym – dobrze rosną pod koronami drzew, w cieniu murów, parkanów. Kluczowe jest ich zapotrzebowanie na wodę: wiele roślin cieniolubnych wywodzi się z liściastego lasu (np. wiele odmian paproci, host, zawilce, storczyki) …

Adiantum pedatum

Adiantum stopowate

Adianta to jedne z wdzięczniejszych paproci. Dzięki dużej mrozoodporności są odpowiednie dla naszego klimatu. Paprocie te wymagają głębokiego cienia i wilgoci, jeśli bezpośrednie słońce to tylko poranne.

Adiantum venustum

Adiantum

Liście tej paproci mają kształt trójkątów; ogonki liściowe delikatne, czarne. Pomimo wrażenie niezwykle delikatnej, jest w pełni mrozoodporna (przy tym zimozielona), zadomowiona dobrze przyjmuje okresowe przesuszenie. Wymaga podłoża przepuszczalnego – nie może rosnąć w miejscu podmakającym. Choć aklimatyzuje się powoli, z czasem tworzy bardzo gęstą, zwartą okrywę.

Allium ursinum

Czosnek niedźwiedzi

W naturze porasta żyzne lasy bukowe lub inne liściaste, częsty nad strumieniami. Chętnie sadzony w cienistych, wilgotnych ogrodach i parkach. Wiosną kwitnie masowo.

Arisaema amurense

Arizema amurska

Odmiana ta ma kwiat zielonkawy (trzeba go wiosną poszukać pod zielonymi liśćmi) i piękne, czerwone jagody zebrane w kolbę, błyszczące jesienią już z daleka.

Arisaema triphyllum

Arizema trójlistkowa

Arizema trójlistkowa ma kwiat zielonkawy w pionowe paski biało-zielone lub biało-bordowe. Piękne, czerwone jagody zebrane w kolbę zdobią ją jesienią. W sezonie wegetacyjnym liście niezwykle bujne.

Arum italicum

Obrazki włoskie

Obrazki włoskie zdobią ogród przez cały rok: już jesienią zaczynają wypuszczać liście. Wznawiają one wzrost od wczesnej wiosny – błyszczące, strzałkowate, z wyraźnym białym rysunkiem.

Asarum europaeum

Kopytnik pospolity

Kopytnik zawdzięcza swą nazwę kształtowi liści – jakby wyciętych na kształt kopytek. W głębokim cieniu drzew liściastych tworzy zwarty, gęsty kobierzec lśniących, ciemnozielonych (i zimozielonych) liści.

Blechnum spicant

Podrzeń żebrowiec

Paproć o ciemnozielonych frondach: płone tworzą rozetę, zarodnikonośne są pionowe, zimozielone i wyrastają ze środka kępy. Łodyżki czarne. Wymaga miejsca cienistego i stale wilgotnego.

Cyclamen coum

Cyklamen dyskowaty

Niewielka bylina pochodząca z gór Kaukazu. Nazwa pochodzi od stosunkowo dużej, płaskiej, dyskowatej bulwki, która tworzy podziemną część tego cyklamena.

Cyclamen hederifolium

Cyklamen bluszczolistny

W kształcie i wybarwieniu liści występuje duża zmienność: w naturze najczęściej mają kształt jajowaty lub sercowaty, są zielone, szare lub zielone z szarosrebrnym rysunkiem.

Cypripedium reginae

Obuwik królewski

Północnoamerykański gatunek storczyka spotykanego w naturze na podmokłych łąkach, torfowiskach, obrzeżach lasów, brzegach strumieni. Służy mu połączenie słonecznego lub lekko ocienionego stanowiska.

Cyrtomium falcatum

Paprotnik sierpowaty

Paprotnik sierpowaty jest paprocią wiecznie zieloną – nie gubi liści na zimę. Liście Cyrtomium osiągają około metra długości, są błyszczące, regularne – jest to popularna roślina wykorzystywana we florystyce do bukietów i wieńców.

Disporopsis arisanenis

Disporopsis

Liście dość duże, mięsiste, zielone, błyszczące na łukowato wygiętych łodygach. Wiosną kwitnie kremowobiałymi dzwonkowatymi kwiatkami. Rozmnaża się dość intensywnie i tworzy piękne, gęste kępy.

Disporopsis pernyi

Disporopsis

Liście zielone, błyszczące na łukowato wygiętych łodygach, w pachwinach liści wiosną pojawiają się białe dzwonkowate kwiatki. Tam gdzie dobrze się czuje rozmnaża się dość intensywnie i tworzy piękne, gęste kępy.

Disporum flavum

Parnik

Kwiaty – żółte zwieszające się dzwoneczki – ukazują się na przełomie kwietnia i maja. Jesienią zdobią czarne kuliste jagody. Roślina odpowiednia na cieniste rabaty; wymaga gleby próchniczej, wilgotnej, nie toleruje pełnego słońca.

Disporum sessile „Yellow Margin”

Parnik „Yellow Margin”

Azjatycka bylina podobna do kokoryczki, rzadkość w europejskich ogrodach. Kwiaty dzwoneczkowate, białe z zielonymi koniuszkami; liście zielone, błyszczące z żółtą obwódką i nieregularnymi żółtymi pasemkami nachodzącymi ku środkowi liścia.

Dryopteris affinis

Nerecznica mocna

Paproć rozpowszechniona w liściastych i mieszanych lasach Europy i części Azji. Jedna z większych europejskich paproci: w wilgotnych lasach rejonu śródziemnomorskiego jej frondy mogą osiągać długość nawet 150-170cm.

Dryopteris buschiana

Nerecznica

Bardzo wytrzymała, odporna paproć świetnie nadająca się na podszyt w ogrodach o charakterze leśnym lub tło dla roślin o zwartych, okrągłych liściach. Liście ciemnozielone, koronkowo powcinane; pokrój pionowy, dość rzadki.

Dryopteris clintoniana

Nerecznica Clintona

Elegancka i łatwa w uprawie paproć. Toleruje zarówno miejsca wilgotne jak i przesychające, idealna do większości ogrodów. Miejsce, w którym rośnie powinno być stosunkowo osłonięte.

Dryopteris goldiana

Nerecznica Goldi'ego

Paproć rodzima dla wschodniej części kontynentu północnoamerykańskiego i jedna z największych tam występujących: dorasta do 130 cm. Wymaga stanowiska zacienionego, wilgotnego i zasobnego o kwaśnym odczynie.

Dryopteris nigropalacea

Nerecznica

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Azja (Indie, Tybet)strefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczarozmnażanie: zarodnikiliść: do 60 cm

Dryopteris sieboldii

Nerecznica Siebolda

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Azja – część północnowschodniastrefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczawapń: takrozmnażanie: zarodnikiliść: do 40 cm

Dysosma pleiantha

Dysosma

Duże, żywozielone, błyszczące liście mają od 5 do 9 klap. Kłącze silne, pełzające, z włóknistymi korzeniami. Kwiaty pod spodem liścia, jesienią czerwone lub czarne jagody.

Epimedium rubrum

Epimedium czerwone

Roślina okrywowa o dość drobnych liściach, tworząca gęste i zwarte kępy. Wiosną (kwiecień) nad liśćmi pojawiają się masowo drobne, czerwone kwiaty. Liście są czerwono-zielone, jesienią czerwono-brązowe.

Gymnocarpium oyamense

Cienistka

Nieduża, niezwykle subtelna paproć o delikatnych frondach. Wymaga miejsca osłoniętego, zimą najlepiej przechowywać w chłodnym pomieszczeniu lub dobrze okryć.

Hepatica nobilis

Przylaszczka pospolita

Charakterystyczne niebieskie kwiaty na krótkich łodyżkach sprawiają, że miejsce jej występowania wczesną wiosną zamienia się w błękitny lub jasnofioletowy dywan. Kwiaty zamykają się pod wieczór oraz w pochmurne dni, liście są częściowo zimozielone.

Hosta „Allegan Fog”

Funkia „Allegan Fog”

Jedyna w swoim rodzaju rodzaju hosta z zielonym brzegiem i białym środkiem usianym zielonymi plamkami. Pod koniec sezonu środek raczej jasno zielonkawy niż biały. Liść ostro zakończony, powykręcany.

Hosta „Ann Kulpa”

Funkia „Ann Kulpa”

Jedna z lepszych host z białym środkiem: liście mięsiste, grube. Środek początkowo jest kremowy, nawet lekko zielonkawy, z czasem się wybiela. Kwiaty prawie białe. Pokrój rozłożysty.

Hosta „Aqua Velva”

Funkia „Aqua Velva”

Kolor liści zmienia się od zielononiebieskiego do zdecydowanie ciemnozielonego. U starszych osobników liście grube, mięsiste, dość mocno unerwione, sprawiające wrażenie pomarszczonych, pogniecionych.

Hosta „Atlantis”

Funkia „Atlantis”

Duża odmiana. Liście grube, błyszczące, zielone, z szerokimi zielonkawożółtymi brzegami. Końcówki lekko powykręcane. Kwiaty jasnofioletowe na prawie metrowych łodygach – wyniesione wysoko ponad liście.

Hosta „August Moon”

Funkia „August Moon”

Klasyczna odmiana o złotożółtych liściach (wiosną zielonkawe, pod koniec sezonu złote, błyszczące). Kępy gęste, duże. Roślina pełna wigoru, bardzo dobrze znosi stanowisko słoneczne.

Hosta „Azure Snow”

Funkia „Azure Snow”

Duża, architektoniczna funkia o wielkich, płaskich, podłużnych, zwieszających się liściach. Kolor liści – od szarozielonego do niebieskiego. Idealna do dużych ogrodów i parków.

Hosta „Blond Elf”

Funkia „Blond Elf”

Złota miniaturka (liście osiągają do 10 cm długości), tolerująca poranne słońce – blaszka liściowa nie jest zbyt masywna zatem w pełnym słońcu może być podatna na przesychanie.

Hosta „Blue Mouse Ears”

Funkia „Blue Mouse Ears”

Urocza miniaturka o grubych niebieskich liściach, okrągłych, lekko pofałdowanych i wklęsłych. Nisko nad gęstymi kępami liści na krótkich i grubych łodyżkach w lipcu pojawiają się blado lawendowe, stosunkowo duże kwiaty.

Hosta „Catherine”

Funkia „Catherine”

Świetny sport H. ‚Halcyon’ o niebieskim liściu z wąskim żółtym środkiem. Liście grube, o ładnym kształcie, kępa regularna, rozłożysta. Podobna do H. ‚Touch of Class’.

Hosta „Cherry Berry”

Funkia „Cherry Berry”

Mała hosta o lancetowatych, białych liściach z szerokim, ciemnozielonym brzegiem. Dodatkowy kolor pochodzi od jaskrawo odcinających się na tle jasnych liści wiśniowo czerwonych łodyg liściowych i kwiatowych.

Hosta „Cherry Tart”

Funkia „Cherry Tart”

Mała ale pełna wigoru odmiana o liściach początkowo zielonkawych, później soczyście żółtych. Jej dodatkowym atutem są czerwone ogonki liściowe. Pomimo niewielkich rozmiarów, trudno nie dostrzec jej w ogrodzie, zwłaszcza w otoczeniu roślin o ciemnych liściach.

Hosta „Colossal”

Funkia „Colossal”

Rzeczywiście jest kolosem, a przy tym ma liście o nerwach dość głęboko zatopionych w blaszce liściowej, podługowate (trochę jak wielkie jęzory). Dobrze zniesie nawet słoneczne stanowisko lub lekki cień.

Hosta „El Capitan”

Funkia „El Capitan”

Urocza, średniej wielkości odmiana o sercowatych, ciemnozielonych liściach okolonych szerokim kremowym brzegiem. Liście mięsiste (dzięki temu jest odporna na ślimaki), mocno pomarszczone.

Hosta „Fire and Ice”

Funkia „Fire and Ice”

„Ogień i lód” – biało-zielone liście powykręcane jak płomienie. Piękna funkia dobrze znosząca nawet dość znaczne nasłonecznienie. Kremowy środek nieregularnie okolony ciemną zielenią, liście dość grube. Widać ją z daleka!

Hosta „First Frost”

Funkia „First Frost”

Sport H. ‚Halcyon’ o liściach niebieskich z żółtym brzegiem blednącym później do białego. Odmiana stosunkowo nowa, uznana za hostę roku 2010 i często typowana na jedną z najlepszych nowych odmian.

Hosta „First Mate”

Funkia „First Mate”

Niewielka odmiana o lancetowatych, delikatnie pofałdowanych liściach, kremowych z zielonym brzegiem. Liście charakteryzują się dość dużą mięsistością, blaszka jest wyraźnie nabłyszczona.

Hosta „Francee”

Funkia „Francee”

Klasyczna hosta o ciemnozielonych, błyszczących liściach obrzeżonych wąskim, białym regularnym paseczkiem. Pochodzi od H. fortunei ‚Albomarginata’ i jest jej ulepszoną wersją. Dorosła kępa dość duża (ponad 0,5m).

Hosta „Gold Regal”

Funkia „Gold Regal”

Wyniosła, wyprostowana, złocistozielone liście wzniesione ku niebu. Czuje się najlepiej w miejscu półcienistym, choć bardziej złocistego odcienia nabierze na stanowisku słonecznym.

Hosta „Gold Standard”

Funkia „Gold Standard”

Duża. Środek liścia początkowo jasnozielony potem złotożółty, z zielonym brzegiem. Dobrze radzi sobie w miejscach słonecznych – wówczas środek staje się bardzo jasny, prawie biały. Szybko się rozrasta.

Hosta „Grand Master”

Funkia „Grand Master”

Duża funkia o grubych, mięsistych, mocno „pogniecionych” liściach. Zielone liście pokryte są niebieskim nalotem i obrzeżone dość szerokim kremowym pasem. Odporna na ślimaki i inne szkodniki.

Hosta „Guacamole”

Funkia „Guacamole”

Piękna, odwrócona wersja H. ‚Fragrant Bouquet’ – jasnozielony środek (w kolorze avocado, z którego robi się sos guacamole) okolony ciemniejszym brzegiem. Kwiaty niemal białe, pachnące. Rośnie szybko.

Hosta „Guardian Angel”

Funkia „Guardian Angel”

Liść początkowo ma biały środek, z czasem pojawia się na nim coraz więcej „nacieków” od strony niebieskiego obrzeżenia, pod koniec okresu wegetacyjnego prawie całkiem niebieski. Liczne i duże białe kwiaty.

Hosta „Halcyon”

Funkia „Halcyon”

Niebieskie, sercowate liście o wyraźnym unerwieniu są na tyle grube, że nie poddają się ślimakom. Tworzy ładne, symetryczne kępy. Kwitnie obficie liliowymi kwiatami.

Hosta „Invincible”

Funkia „Invincible”

Invincible” czyli „Niezwyciężona”. Funkia średniej wielkości o zielonych, bardzo lśniących (jakby nabłyszczonych) liściach o lekko pofalowanych brzegach. Dość dobrze znosi słońce.

Hosta „Knockout”

Funkia „Knockout”

Funkia, która ma swoim wyglądem nokautować: szeroki kremowy brzeg okala niebieskawozielony środek. Liście grube, mięsiste, mocno pomarszczone. Brzegi mogą brązowieć w upalne lata.

Hosta „Lancifolia”

Funkia „Lancifolia”

Średniej wielkości. Liście lancetowate, jednolicie zielone – bardzo dobra roślina okrywowa polecana szczególnie do dużych nasadzeń naturalistycznych. Fioletowe kwiaty wyniesione są wysoko ponad liście.

Hosta „Lunar Orbit”

Funkia „Lunar Orbit”

Piękny sport H. ‚August Moon’: liść o żółtym, lekko zielonkawym środku otoczony zielonym, nieregularnym brzegiem. Dzięki sporej grubości mocno unerwionych, pomarszczonych liści odporna na ślimaki.

Hosta „Luna Moth”

Funkia „Luna Moth”

Nieduża odmiana o niebieskawozielonych liściach z kremowymi brzegami. Tworzy ładne, foremne kępy. Rośnie szybko i bez problemów. Nazwa pochodzi od księżycówki – dużej amerykańskiej ćmy.

Hosta „Magic Island”

Funkia „Magic Island”

Grube liście o ładnym, regularnym kształcie, węższe niż u „Catherine”. Środek liścia żółty (jaśnieje z nadejściem lata), brzeg niebieskozielony, szeroki. Im starsza roślina tym brzeg szerszy.

Hosta „Pearl Lake”

Funkia „Pearl Lake”

Bardzo piękna choć skromna odmiana o szarozielonym odcieniu liści. Szybko tworzy regularną, okrągłą kępę gęstych, kształtnych liści. Kwitnie chętnie i długo fioletowymi kwiatami.

Hosta „Popcorn”

Funkia „Popcorn”

Liście grube, mięsiste tworzą zwarte kępy. Środek liścia kremowy, duży, otoczony brzegiem w dwóch odcieniach zieleni. Kwiaty w kolorze lila górują nad liśćmi.

Hosta „Sagae”

Funkia „Sagae”

Jest prawdziwie królewska, dostojna, pewna siebie. Miękki, matowy nalot na liściach (ich dodatkowym atutem jest delikatnie pofałdowany brzeg) sprawia, że ‚Sagae’ tchnie spokojem.

Hosta „Sugar Daddy”

Funkia „Sugar Daddy”

Duża roślina, tworząca zwarte, gęste kępy. Liście niebieskie z białym brzegiem, mięsiste, mocno pomarszczone, o brzegach lekko wywiniętych ku górze. Kwiaty prawie białe, dość duże.

Hosta tardiflora

Funkia tardiflora

Niewysoka odmiana o lancetowatych liściach, grubych i skórzastych. Wspaniały jesienny akcent: kwitnie późno – dopiero od września i jest wytrzymała nawet na pierwsze, słabsze przymrozki.

Hosta „Tom Schmid”

Funkia „Tom Schmid”

Przypomina trochę uwielbianą przez wszystkich H. ‚Sagae’. Sport H. ‚Krossa Regal’ o podobnym pokroju, wielkości i „mięsistości” liści. Dodatkowo biały lub kremowy brzeg!

Hosta „Torchlight”

Funkia „Torchlight”

Średniowysoka, trzymająca się dość pionowo funkia o zielonych, błyszczących liściach obrzeżonych biało i pofałdowanych na brzegach. Ogonki liściowe czerwonawe lub bordowe od korony do nasady liścia, łodygi nakrapiane bordowo.

Hosta „Valley’s Glacier”

Funkia „Valley's Glacier”

Hosta „Valley’s Glacier” – funkiarodzina: Liliaceaehodowca: Jeroen Linneman, 2008stanowisko: półcień, cieńwysokość: do 40 cmkwitnienie: VII-VIII Udany sport H. „First Frost” o dużo szerszym i jasnym brzegu liścia, który jak najbardziej dodaje roślinie uroku. Brzeg początkowo żółty, potem kremowobiały; środek liścia niebieski.

Hosta „Venus”

Funkia „Venus”

Hosta, w której nie chodzi o liście: są zielone, lekko błyszczące. Prawdziwą wartością tej odmiany są kwiaty: duże, białe, pełne i słodko pachnące. Sport H. plantaginea „Aphrodite”.

Hosta „Victory”

Funkia „Victory”

Duża odmiana o błyszczących, ciemnozielonych liściach z białymi brzegami. Największa chyba dostępna dwukolorowa hosta, sport H. „Elatior”. Kwiaty prawie białe.

Hosta „Warwick Comet”

Funkia „Warwick Comet”

Niewysoka, tworzy gęste, zwarte i szerokie, ale bardzo regularne kępy. Liście głęboko ciemnozielone, okrągłe, mocno pomarszczone i miseczkowato wywinięte ku górze. Kwiaty prawie białe, wysoko ponad liśćmi.

Hosta „Whirlwind”

Funkia „Whirlwind”

Odmiana nieduża, liście mięsiste, powykręcane na końcach, o jasnym, zmiennym środku: początkowo kremowym, z czasem jasnozielonym z licznymi ciemniejszymi naciekami. Brzeg liścia szeroki, ciemnozielony.

Hosta „White Christmas”

Funkia „White Christmas”

Białe liście okolone ciemnozielonym, nieregularnym brzegiem. Dobrze rośnie w jasnych miejscach (ale lepiej chronić ją przed bezpośrednimi południowymi promieniami słońca). Tworzy gęste kępy miękkich, jedwabistych liści.

Hosta „Woop Woop”

Funkia „Woop Woop”

Odmiana średniej wielkości o ciemnozielonym liściu z charakterystyczną wąską, białą plamą/smugą biegnącą od końcówki liścia poprzez cały ogonek liściowy. Liście powykręcane. Bardzo interesująca.

Maianthemum racemosum

Majówka groniasta

Niewymagająca, bylina podobna do kokoryczki. Łodyga wzniesiona, liście ciemnozielone, błyszczące, naprzemianległe, z ładnym łukowatym unerwieniem. Kwiaty promieniste białe lub kremowobiałe zebrane w złożone grona.

Matteucia struthiopteris

Pióropusznik strusi

Frondy są jasnozielone, zarodnikonośne frondy jesienią najpierw ciemnozielone, szybko brązowieją i są w zasadzie całe zajęte przez zarodniki (mogą wyglądać wręcz na uschnięte!).

Onoclea sensibilis

Onoklea wrażliwa

rodzina: Woodsiaceaepochodzenie: Ameryka, Azja, Europastrefa mrozoodporności: 2stanowisko: cieniste; przy dostatecznej wilgotności gleby także stanowisko słonecznerozmnażanie: zarodniki, podziałliść: 40-70 cm

Onychium japonicum

Onychium japońskie

rodzina: Pteridaceaepochodzenie: Azja (Chiny, Japonia, Indie)strefa mrozoodporności: 7-8stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczaliść: do 40 cm

Osmunda regalis

Długosz królewski

rodzina: Osmundaceaepochodzenie: Ameryka, Europastrefa mrozoodporności: 3stanowisko: od słonecznego do cienistego; mokre – brzegi zbiorników wodnychwapń: nierozmnażanie: zarodnikiliść: do 150 cm

Phyllitis scolopendrium

Języcznik zwyczajny

rodzina: Aspleniaceaepochodzenie: Japonia, Europa, Ameryka Północnastrefa mrozoodporności: 5stanowisko: półcień, cień; próchnicza gleba, między kamieniamiwapń: takrozmnażanie: zarodniki, podziałliść: 30-60 cm na 4-8 cmsynonim: Asplenium scolopendrium

Pinellia ternata

Pinelia trójlistkowa

Bardzo dobrze czuje się w europejskich ogrodach – wymaga stanowiska ocienionego, żyznej i wilgotnej gleby. Rozmnaża się przez bulwy. Kwiaty dzbankowate, wysokie i smukłe, białe lub zielonkawe, także z bordowymi lub brązowymi przebarwieniami na brzegach spaty.

Pleione limprichtii

Pleione

Pleione limprichtii to nieduży storczyk gruntowy wymagający żyznego, przepuszczalnego podłoża. Zakwita przeważnie w kwietniu zanim pojawią się liście; kwiaty są duże w stosunku do całej rośliny.

Podophyllum hexandrum

Stopowiec himalajski

Od wczesnej wiosny aż do kwitnienia liście stopowca himalajskiego są złożone jak parasole wzdłuż wyrastających z ziemi łodyg. Po ukazaniu się bladoróżowych pojedynczych kwiatów, liście rozwijają się: są duże, dłoniasto powcinane, zielone w brązowe plamy.

Podophyllum peltatum

Stopowiec tarczowaty

Wyrastające na początku kwietnia z ziemi wyglądem przypomina złożone parasole. Kwitnie w maju i od tego czasu liście są już rozłożone. Pod koniec lata pod liśćmi pojawia się żółtozielonkawy owoc wielkości śliwki.

Polygonatum hirtum

Kokoryczka szerokolistna

Liście duże, owalne i bardzo błyszczące. Kwiaty białe z zieloną końcówką, po 3-4 na szypułce wyrastającej z pachwiny liścia. Liście wygięte, układają się niemal horyzontalnie.

Polygonatum humile

Kokoryczka niska

Maleńka kokoryczka o wzniesionym pokroju. Liście zielone, owalne, lekko karbowane zdają się być gęsto upakowane na krótkich łodyżkach. W pachwinach liści wiosną pojawiają się białe, dzwonkowate kwiaty.

Polygonatum multiflorum

Kokoryczka wielokwiatowa

Kokoryczka spotykana w całej Europie, także w Polsce, w lasach liściastych i mieszanych. Białe, dzwonkowate kwiatki z zielonkawymi końcówkami wyrastają u tej odmiany na krótkich szypułkach w gronach po 3 do 5 sztuk.

Polypodium vulgare

Paprotka zwyczajna

Paprotka zwyczajna występuje w całej Polsce jako podszyt lasów. Jej liście są bardzo trwałe – zimozielone, rzadko wymagają kosmetycznego przycinania po zimie. Dobra odmiana na skalniaki: wytrzymała na suszę, tolerująca stanowisko słoneczne lub jasny cień.

Polystichum aculeatum

Paprotnik kolczysty

Piękna paproć szeroko rozpowszechniona na kuli ziemskiej, w Polsce chroniona – można ją spotkać w górach. Koronkowe liście są wzniesione pionowo, zimozielone. Tolerancyjna co do odczynu gleby, chętniej rośnie jednak na stanowiskach z podłożem zasadowym.

Polystichum brauni

Paprotnik Brauna

Paproć występująca na całym obszarze kuli ziemskiej (także w Polsce – jest u nas jednak rzadka). Frondy trójkątne, podwójnie pierzaste (dzięki czemu dają wrażenie delikatnej koronki), zebrane w rozetę, błyszczące.

Polystichum lonchitis

Paprotnik ostry

rodzina: Dryopteridaceae pochodzenie: Europa, Ameryka Północna strefa mrozoodporności: 3 stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchnicza wapń: tak rozmnażanie: zarodniki liść: do 40 cm

Polystichum munitum

Paprotnik zbrojny

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Ameryka Północnastrefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczawapń: obojętnyrozmnażanie: zarodnikiliść: do 90 cm

Polystichum polyblepharum

Paprotnik japoński

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Azja (Chiny, Japonia, Korea)strefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczawapń: nierozmnażanie: zarodnikiliść: do 80 cm

Polystichum setiferum

Paprotnik szczecinkozębny

Liście tej paproci są bardzo regularne, gęste i sierpowato zakrzywione. Doskonałe towarzystwo dla niej stanowią funkie i inne rośliny o gładkich liściach lub paprocie w typie Adiantum pedatum. Zimozielona.

Pulmonaria „Opal”

Miodunka „Opal”

Liście ciemnozielone, nakrapiane gęsto srebrnymi plamkami. Wiosną bladoniebieskie (prawie białe) i dość duże jak na miodunkę kwiaty. Jedna z najpiękniejszych odmian, niezwykle ujmująca.

Rodgersia henrici

Rodgersja Henriciego

Duża, cieniolubna bylina o masywnych liściach podobnych do liści kasztanowca. Wiosenne pędy mają charakterystyczny miedziano-brązowy kolor. Idealna roślina do podsadzania wysokich krzewów i drzew. Piękny soliter.

Sanguinaria canadensis

Krwiowiec kanadyjski

Z płytko korzeniącego się, pełzającego kłącza wyrastają prawie jednocześnie wrębnie ponacinane, ciemnozielone od spodu, srebrzyste liście i umieszczone na długich ogonkach śnieżnobiałe kwiaty.

Trillium grandiflorum

Trójlist wielkokwiatowy

Leśna roślina okrywowa, długowieczna i łatwa w uprawie choć rośnie stosunkowo wolno. Trillium najlepiej rozrasta się gdy posadzone jest w lekko ocienionym miejscu, natomiast liście i kwiaty z reguły osiągają większe rozmiary w głębszym cieniu.