Paprocie należą do najstarszej występującej obecnie na Ziemi grupy roślin. Paprocie spotkać można w wielu siedliskach, najczęściej jednak zacienionych i wilgotnych – rosną u podnóży drzew, na drzewach, na skałach, są też paprocie pływające jak np. salwinia czy azolla. Wydawać by się mogło, że to idealne rośliny ogrodowe. W historii ogrodnictwa paprocie zaistniały jednak dopiero w XVIII wieku a najsilniejsze zainteresowanie nimi to XIX-wieczna Anglia. Do dzisiaj kojarzone są z cienistymi, wilgotnymi zakątkami w typowych otoczonych murami ogrodach angielskich. Obecnie znów rośnie zainteresowanie paprociami po okresie pewnego zastoju. Doceniane są za różnorodność form liści, walory użytkowe – w zależności od stanowiska w ogrodzie mogą pełnić rolę roślin architektonicznych, rabatowych, okrywowych, skalniakowych czy pływających.

Paprocie dostarczamy zarówno w multiplatach (sadzonki) jak i w doniczkach. Większość gatunków i odmian dostępna jest również w naszym sklepie internetowym Sadzawka.pl

Adiantum pedatum

Adiantum pedatum

Adiantum stopowate

Adianta to jedne z wdzięczniejszych paproci. Dzięki dużej mrozoodporności są odpowiednie dla naszego klimatu. Paprocie te wymagają głębokiego cienia i wilgoci, jeśli bezpośrednie słońce to tylko poranne.

Adiantum pedatum „Aleuticum”

Adiantum pedatum „Aleuticum”

Adiantum stopowate odmiana aleucka

rodzina: Adiantaceaepochodzenie: Ameryka Północna łącznie z Alaskąstrefa mrozoodporności: 3stanowisko: cieniste; osłonięte od wiatru; gleba wilgotna, chłodnawapń: takrozmnażanie: zarodniki, podziałliść: 30-40 cm

Adiantum pedatum „Miss Sharples”

Adiantum pedatum „Miss Sharples”

Adiantum stopowate „Miss Sharples”

Uchodzi za jedną z najlepszych odmian: ma jasnozielone frondy dodatkowo podkreślone ciemnym rysunkiem wiotkich łodyżek i zwartą formę. Nowo pojawiające się frondy maję kolor miedziany.

Adiantum pedatum subsp. subpumilum

Adiantum pedatum subsp. subpumilum

Adiantum stopowate subpumilum

Adiantum pedatum subsp. subpumilum dorasta do około 10cm; znane jest też jako „Minor” albo „Minus”.

Adiantum venustum

Adiantum venustum

Adiantum

Liście tej paproci mają kształt trójkątów; ogonki liściowe delikatne, czarne. Pomimo wrażenie niezwykle delikatnej, jest w pełni mrozoodporna (przy tym zimozielona), zadomowiona dobrze przyjmuje okresowe przesuszenie. Wymaga podłoża przepuszczalnego – nie może rosnąć w miejscu podmakającym. Choć aklimatyzuje się powoli, z czasem tworzy bardzo gęstą, zwartą okrywę.

Asplenium trichomanes

Asplenium trichomanes

Zanokcica skalna

Zanokcica skalna to niewielka, delikatna paproć rozpowszechniona na całej kuli ziemskiej. Dobrze znosi bardzo niskie temperatury a także suszę. Nadaje się do obsadzania murków i ścian skalnych (wapień). Zimozielona.

Asplenium trichomanes „Cristatum”

Asplenium trichomanes „Cristatum”

Zanokcica skalna „Cristatum”

Niewielka, delikatna paproć rozpowszechniona na całej kuli ziemskiej. Wzdłuż delikatnych, prawie czarnych łodyżek umieszczone są dwa rzędy małych, prawie okrągłych liści.

Athyrium filix-femina

Athyrium filix-femina

Wietlica samicza

Paproć o wąskich frondach wyrastających licznie i pionowo. Wymaga miejsca cienistego, wilgotnego. Bardzo odporna.

Athyrium filix-femina „Frizelliae”

Athyrium filix-femina „Frizelliae”

Wietlica samicza „Frizelliae”

Paproć o długich, wąskich frondach przypominających sznur nanizanych na żyłkę koralików. Bardzo odporna na niskie temperatury, wymaga gleby lekko kwaśnej.

Athyrium filix-femina „Lady in Red”

Athyrium filix-femina „Lady in Red”

Wietlica samicza „Lady in Red”

Paproć o jasnozielonych, koronkowych frondach i czerwonych łodygach. Liście wyrastają pionowo i stale – dzięki temu kępy są zwarte, gęste i ciągle świeże. Wymaga miejsca cienistego, wilgotnego.

Athyrium filix-femina „Rotsiel”

Athyrium filix-femina „Rotsiel”

Wietlica samicza „Rotsiel”

Paproć o jasnozielonych, łukowato wyginających się liściach. Ogonki liściowe czerwone – daje to ładny kontrast jasnozielonym, pierzastym liściom. Sprawia wrażenie niezwykle subtelnej i delikatnej. Wymaga stanowiska osłoniętego i raczej wilgotnego.

Athyrium niponicum „Burgundy Lace”

Athyrium niponicum „Burgundy Lace”

Wietlica japońska „Burgundy Lace”

rodzina: Woodsiaceaepochodzenie: Azja – kultywarstrefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcieniste, cieniste; wilgotnerozmnażanie: zarodniki, podziałliść: 40-70 cm na 10-20cm

Athyrium niponicum „Metallicum Cristatum”

Athyrium niponicum „Metallicum Cristatum”

Wietlica japońska „Metallicum Cristatum”

rodzina:Woodsiaceaepochodzenie: Azja – kultywarstrefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcieiste, cieniste; wilgotnerozmnażanie: zarodniki, podziałliść: 40-70 cm na 10-20cm

Athyrium niponicum „Red Beauty”

Athyrium niponicum „Red Beauty”

Wietlica japońska „Red Beauty”

Odmiana ta tworzy gęste kępy. Liście srebrnopopielate z czerwonymi środkami, które stają się intensywniejsze wraz z wiekiem.

Athyrium niponicum „Silver Falls”

Athyrium niponicum „Silver Falls”

Wietlica japońska „Silver Falls”

Odmiana tworząca gęste kępy srebrnych liści. Paproć osiąga najpiękniejsze wybarwienie jak już dojrzała roślina; także w sezonie wegetacyjnym im później tym lepiej: frondy staja się coraz bardziej srebrzyste z czasem i najpiękniej prezentują się jesienią.

Athyrium otophorum „Okanum”

Athyrium otophorum „Okanum”

Wietlica uszkowata „Okanum”

Frondy tej paproci są trójkątne, jasnozielone (szczególnie wiosną, później trochę ciemnieją), łodyga ciemna.

Blechnum spicant

Blechnum spicant

Podrzeń żebrowiec

Paproć o ciemnozielonych frondach: płone tworzą rozetę, zarodnikonośne są pionowe, zimozielone i wyrastają ze środka kępy. Łodyżki czarne. Wymaga miejsca cienistego i stale wilgotnego.

Cheilanthes lanosa

Cheilanthes lanosa

Jej frondy pokryte są delikatnymi włoskami, nie są czysto zielone – mają szary lub niebieskawy odcień. Dobrze znosi zimy naszego klimatu,

Cyrtomium falcatum

Cyrtomium falcatum

Paprotnik sierpowaty jest paprocią wiecznie zieloną – nie gubi liści na zimę. Liście Cyrtomium osiągają około metra długości, są błyszczące, regularne – jest to popularna roślina wykorzystywana we florystyce do bukietów i wieńców.

Cyrtomium macrophyllum

Cyrtomium macrophyllum

Piękna odmiana pochodząca z Dalekiego Wschodu. Na okres zimy najlepiej umieścić ją w ogrodzie zimowym czy na werandzie.

Dryopteris affinis

Dryopteris affinis

Paproć rozpowszechniona w liściastych i mieszanych lasach Europy i części Azji. Jedna z większych europejskich paproci: w wilgotnych lasach rejonu śródziemnomorskiego jej frondy mogą osiągać długość nawet 150-170cm.

Dryopteris affinis „Grandiceps”

Dryopteris affinis „Grandiceps”

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Europa – kultywarstrefa mrozoodporności: 4stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczawapń: obojętnyrozmnażanie: zarodnikiliść: 60-90 cm

Dryopteris affinis „Pinderi”

Dryopteris affinis „Pinderi”

Nerecznica mocna „Pinderi”

Pełna wigoru paproć o długich, wyprostowanych liściach. Tworzy ładne, regularne kępy. Łagodniejsze zimy może przetrwać jako zimozielona – stare frondy należy usunąć wiosną.

Dryopteris affinis „The King”

Dryopteris affinis „The King”

Nerecznica o mocno rozwidlonych końcówkach. Tworzy ładne, regularne kępy ciemnozielonych liści. Łagodne zimy może przetrwać nawet jako zimozielona – stare frondy należy usunąć wiosną.

Dryopteris buschiana

Dryopteris buschiana

Nerecznica

Bardzo wytrzymała, odporna paproć świetnie nadająca się na podszyt w ogrodach o charakterze leśnym lub tło dla roślin o zwartych, okrągłych liściach. Liście ciemnozielone, koronkowo powcinane; pokrój pionowy, dość rzadki.

Dryopteris clintoniana

Dryopteris clintoniana

Elegancka i łatwa w uprawie paproć. Toleruje zarówno miejsca wilgotne jak i przesychające, idealna do większości ogrodów. Miejsce, w którym rośnie powinno być stosunkowo osłonięte.

Dryopteris dilatata

Dryopteris dilatata

Bardzo wytrzymała, odporna paproć świetnie nadająca się na podszyt w ogrodach o charakterze leśnym. Frondy ciemnozielone, rozłożyste.

Dryopteris erythrosora

Dryopteris erythrosora

Błyszczące, mocno podzielone frondy pokazujące się wiosną są koloru miedzianego, latem zielenieją, jesienią znów stają się czerwonawe.

Dryopteris filix-mas „Barnesi”

Dryopteris filix-mas „Barnesi”

Nerecznica samcza „Barnesi”

Paproć łatwa w uprawie. Wymaga gleb żyznych, próchniczych, wilgotnych (nie powinny przesychać). Frondy wąskie, wzniesione pionowo.

Dryopteris filix-mas „Linearis Polydactyla”

Dryopteris filix-mas „Linearis Polydactyla”

Nerecznica samcza „Linearis Polydactyla”

Całkowicie mrozoodporna w naszym klimacie paproć tworząca zwarte kępy wzniesionych i niezwykle delikatnych liści. Preferuje wilgotne i lekko kwaśne podłoże.

Dryopteris goldiana

Dryopteris goldiana

Nerecznica Goldi'ego

Paproć rodzima dla wschodniej części kontynentu północnoamerykańskiego i jedna z największych tam występujących: dorasta do 130 cm. Wymaga stanowiska zacienionego, wilgotnego i zasobnego o kwaśnym odczynie.

Dryopteris nigropalacea

Dryopteris nigropalacea

Nerecznica

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Azja (Indie, Tybet)strefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczarozmnażanie: zarodnikiliść: do 60 cm

Dryopteris sieboldii

Dryopteris sieboldii

Nerecznica Siebolda

rodzina: Dryopteridaceaepochodzenie: Azja – część północnowschodniastrefa mrozoodporności: 6stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchniczawapń: takrozmnażanie: zarodnikiliść: do 40 cm

Gymnocarpium dryopteris „Plumosum”

Gymnocarpium dryopteris „Plumosum”

Zachyłka (cienistka) trójkątna „Plumosum”

Niska, delikatna paproć tworząca gęste kobierce. Wymaga stanowiska wilgotnego (ale przepuszczalnego). Dobrze robi jej mulczowanie kompostem liściowym. Ciekawa roślina okrywowa, odpowiednia także na ocienione skalniaki.

Gymnocarpium oyamense

Gymnocarpium oyamense

Cienistka

Nieduża, niezwykle subtelna paproć o delikatnych frondach. Wymaga miejsca osłoniętego, zimą najlepiej przechowywać w chłodnym pomieszczeniu lub dobrze okryć.

Lunathyrium japonicum

Lunathyrium japonicum

Lunatyrium japońskie

rodzina: Dryopteridaceae stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchnicza, przepuszczalna rozmnażanie: zarodniki, podział liść: do 60 cm

Marsilea quadrifolia

Marsilea quadrifolia

Marsylia czterolistna

Przypominająca do złudzenia czterolistną koniczynę niewielka paproć wodna (na wiosnę jej młode liście – jak u większości paproci – wyrastają na kształt pastorałów).

Matteucia orientalis

Matteucia orientalis

Pióropusznik wschodni

Okazała paproć o dwóch rodzajach frond: zarodnikonośnych i sterylnych. Najlepiej czuje się w podłożu chłodnym, wilgotnym i zasobnym w próchnicę.

Matteucia struthiopteris

Matteucia struthiopteris

Pióropusznik strusi

Frondy są jasnozielone, zarodnikonośne frondy jesienią najpierw ciemnozielone, szybko brązowieją i są w zasadzie całe zajęte przez zarodniki (mogą wyglądać wręcz na uschnięte!).

Onoclea sensibilis

Onoclea sensibilis

Onoklea wrażliwa

rodzina: Woodsiaceae pochodzenie: Ameryka, Azja, Europa strefa mrozoodporności: 2 stanowisko: cieniste; przy dostatecznej wilgotności gleby także stanowisko słoneczne rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 40-70 cm

Onoclea sensibilis „Nana”

Onoclea sensibilis „Nana”

Onoklea wrażliwa „Nana”

rodzina: Woodsiaceae pochodzenie: kultywar strefa mrozoodporności: 2 stanowisko: cieniste; przy dostatecznej wilgotności gleby także stanowisko słoneczne rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 30-40 cm

Onychium japonicum

Onychium japonicum

Onychium japońskie

rodzina: Pteridaceae pochodzenie: Azja (Chiny, Japonia, Indie) strefa mrozoodporności: 7-8 stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchnicza liść: do 40 cm

Osmunda cinnamomea

Osmunda cinnamomea

Długosz cynamonowy

Długosz to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, preferuje gleby kwaśne.

Osmunda regalis

Osmunda regalis

Długosz królewski

rodzina: Osmundaceae pochodzenie: Ameryka, Europa strefa mrozoodporności: 3 stanowisko: od słonecznego do cienistego; mokre – brzegi zbiorników wodnych wapń: nie rozmnażanie: zarodniki liść: do 150 cm

Osmunda regalis „Purpurascens”

Osmunda regalis „Purpurascens”

Długosz królewski „Purpurascens”

Długosz królewski to bardzo duża, nadwodna paproć. Odmiana ‚Purpurascens’ cechuje się nieco niższym wzrostem niż gatunek. Młode frondy są zabarwione bordowo, bordowe są też łodygi.

Phyllitis scolopendrium

Phyllitis scolopendrium

Języcznik zwyczajny

rodzina: Aspleniaceae pochodzenie: Japonia, Europa, Ameryka Północna strefa mrozoodporności: 5 stanowisko: półcień, cień; próchnicza gleba, między kamieniami wapń: tak rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 30-60 cm na 4-8 cm synonim: Asplenium scolopendrium

Phyllitis scolopendrium „Crispa”

Phyllitis scolopendrium „Crispa”

Języcznik zwyczajny „Crispa”

Z pewnością jeden z piękniejszych kultywarów Phyllitis scolopendrium: błyszczące, jasnozielone, niepodzielone frondy tej paproci mają mocno i regularnie pofałdowane brzegi.

Phyllitis scolopendrium „Furcata”

Phyllitis scolopendrium „Furcata”

Języcznik zwyczajny „Furcata”

Interesująca paproć o lancetowatych, zielonych, lśniących liściach. Wymaga podłoża dobrze zdrenowanego. Odmiana ta ma rozwidlone końcówki frond.

Phyllitis scolopendrium „Marginata”

Phyllitis scolopendrium „Marginata”

Języcznik zwyczajny „Marginata”

rodzina: Aspleniaceae pochodzenie: kultywar strefa mrozoodporności: 5 stanowisko: półcień, cień; próchnicza, wilgotna gleba, między kamieniami wapń: tak rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 30 – 40 cm na 4 – 6 cm synonim: Asplenium scolopendrium „Marginata”

Phyllitis scolopendrium „Muricata”

Phyllitis scolopendrium „Muricata”

Języcznik zwyczajny „Muricata”

rodzina: Aspleniaceae pochodzenie: kultywar strefa mrozoodporności: 5 stanowisko: półcień, cień; próchnicza, wilgotna gleba, między kamieniami wapń: tak rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 30 – 40 cm na 4 – 6 cm synonim: Asplenium scolopendrium „Muricata”

Polypodium vulgare

Polypodium vulgare

Paprotka zwyczajna

Paprotka zwyczajna występuje w całej Polsce jako podszyt lasów. Jej liście są bardzo trwałe – zimozielone, rzadko wymagają kosmetycznego przycinania po zimie. Dobra odmiana na skalniaki: wytrzymała na suszę, tolerująca stanowisko słoneczne lub jasny cień.

Polypodium vulgare „Bifido Multifidum”

Polypodium vulgare „Bifido Multifidum”

Paprotka zwyczajna „Bifido Multifidum”

Jej liście są bardzo trwałe – zimozielone, rzadko wymagają kosmetycznego przycinania po zimie. Dobra odmiana na skalniaki: wytrzymała na suszę, tolerująca stanowisko słoneczne lub jasny cień.

Polystichum aculeatum

Polystichum aculeatum

Paprotnik kolczysty

Piękna paproć szeroko rozpowszechniona na kuli ziemskiej, w Polsce chroniona – można ją spotkać w górach. Koronkowe liście są wzniesione pionowo, zimozielone. Tolerancyjna co do odczynu gleby, chętniej rośnie jednak na stanowiskach z podłożem zasadowym.

Polystichum brauni

Polystichum brauni

Paprotnik Brauna

Paproć występująca na całym obszarze kuli ziemskiej (także w Polsce – jest u nas jednak rzadka). Frondy trójkątne, podwójnie pierzaste (dzięki czemu dają wrażenie delikatnej koronki), zebrane w rozetę, błyszczące.

Polystichum lonchitis

Polystichum lonchitis

Paprotnik ostry

rodzina: Dryopteridaceae pochodzenie: Europa, Ameryka Północna strefa mrozoodporności: 3 stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchnicza wapń: tak rozmnażanie: zarodniki liść: do 40 cm

Polystichum munitum

Polystichum munitum

Paprotnik zbrojny

rodzina: Dryopteridaceae pochodzenie: Ameryka Północna strefa mrozoodporności: 6 stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchnicza wapń: obojętny rozmnażanie: zarodniki liść: do 90 cm

Polystichum polyblepharum

Polystichum polyblepharum

Paprotnik japoński

rodzina: Dryopteridaceae pochodzenie: Azja (Chiny, Japonia, Korea) strefa mrozoodporności: 6 stanowisko: półcień, cień; gleba wilgotna, próchnicza wapń: nie rozmnażanie: zarodniki liść: do 80 cm

Polystichum setiferum

Polystichum setiferum

Paprotnik szczecinkozębny

Liście tej paproci są bardzo regularne, gęste i sierpowato zakrzywione. Doskonałe towarzystwo dla niej stanowią funkie i inne rośliny o gładkich liściach lub paprocie w typie Adiantum pedatum. Zimozielona.

Polystichum setiferum „Bulbiferum”

Polystichum setiferum „Bulbiferum”

Paprotnik szczecinkozębny „Bulbiferum”

rodzina: Dryopteridaceae pochodzenie: Europa strefa mrozoodporności: 5 stanowisko: półcień, cień; próchnicza, wilgotna gleba wapń: obojętny rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 75 cm

Polystichum setiferum „Congestum”

Polystichum setiferum „Congestum”

Paprotnik szczecinkozębny „Congestum”

Kompaktowa odmiana paprotnika sierpowatego – dorasta zaledwie do 30cm. Liście rosną pionowo i są niezwykle zwarte, gęsto upakowane. Bardzo wdzięczna i dekoracyjna. Tolerancyjna na poziom wilgotności, odczyn podłoża.

Polystichum setiferum „Herrenhausen”

Polystichum setiferum „Herrenhausen”

Paprotnik szczecinkozębny „Herrenhausen”

Paproć bardzo tolerancyjna na różne warunki. Liście tej paproci są bardzo regularne, piękne, sierpowato zakrzywione a do tego powcinane jak najdelikatniejsza koronka. Liście początkowo rosną pionowo, później rozkładają się tworząc dość szeroką i niższą kępę.

Polystichum setiferum „Plumosum Densum”

Polystichum setiferum „Plumosum Densum”

Paprotnik szczecinkozębny „Plumosum Densum”

Paproć zimozielona, łatwa w uprawie – wymaga miejsca cienistego i zasobnej, próchniczej gleby. Tworzy płaskie rozety trójkątnych, koronkowych liści. Jej ciekawa faktura świetnie się prezentuje na tle roślin o dużych, gładkich liściach.

Polystichum setiferum „Proliferum”

Polystichum setiferum „Proliferum”

Paprotnik szczecinkozębny „Proliferum”

Paproć bardzo tolerancyjna na różne warunki. Dobrze znosi okresowe przesuszenie, może rosnąć w miejscu nieosłoniętym od wiatru, a jeśli podłoże jest wystarczająco wilgotne – dobrze zniesie także dość dużą dawkę słońca.

Polystichum setiferum „Richardi”

Polystichum setiferum „Richardi”

Paprotnik szczecinkozębny „Richardi”

rodzina: Dryopteridaceae pochodzenie: Europa strefa mrozoodporności: 5 stanowisko: półcień, cień; próchnicza, wilgotna gleba wapń: obojętny rozmnażanie: zarodniki, podział liść: 75 cm

Polystichum tsus-simense

Polystichum tsus-simense

Paprotnik chiński

Jedna z piękniejszych odmian paprotnika. Uporządkowana, regularna. W Polsce powinna być sadzona w miejscach osłoniętych i okryta na zimę.

Salvinia natans

Salvinia natans

Salwinia pływająca

rodzina: Salviniaceae stanowisko: słoneczne; roślina pływająca wielkość: 2-10 cm

Thelypteris palustris

Thelypteris palustris

Nerecznica błotna

Rodzima paproć wilgotnych siedlisk – torfowiska, lasy łęgowe, skraje podmokłych łąk. Należy sadzić narecznicę w podłożu o kwaśnym odczynie, w miejscu podmokłym.