Co miesiąc w naszym bukietowym kalendarzu przypominamy Wam o roślinach, które są na topie zainteresowania naszych milusińskich owadów, lub będą służyły do podtrzymania Waszego dobrego nastroju np. że wiosna jest tuż, tuż.

Kalendarzowe bukiety będą wykonywane przez Panią doc.dr Agnieszkę Krzymińską lub pod jej merytorycznym i artystycznym nadzorem.


Październik

Dlaczego rośliny kwitną?

Kwitnę, więc jestem. Kwitnę, więc będę, będę żył dalej, w następnych pokoleniach. Kontynuacja życia naczelnym prawem i obowiązkiem wszystkiego, co żyje dziś. Jakże to podobne do powiedzenia – myślę, więc jestem. Ci co myśleli twórczo, rzetelnie, z rozmachem – żyją do dziś. Taki pan Diogenes, Heraklit, Sokrates żyją nadal. Non omnis moriar. Trywializując – mnożę się, więc jestem ( i będę). Wydaję nasiona, więc jestem i będę. Kwitnę i będę. Zapłacę każdą cenę, cenę mojego życia za to, że jestem, i będę nadal. Spłacam dług za to, że jestem. Krzątam się by być nadal w łańcuszku życia. Czyż nie przypomina to zawodów sportowych w biegu sztafetowym? Żyjąc zostaliśmy nominowani do biegu sztafetowego : biegnij, walcz i podaj dalej.

Bieg sztafetowy trzmieli. Przekaż pałeczkę dalej, zrób wszystko, co do ciebie należy byś na wiosnę założyła trzmielowe gniazdo…. Podaj pałeczkę dalej.

Solanka kolczysta jednoroczna roślina – kończy kwitnienie w sierpniu, bądź we wrześniu. Na koniec swojego żywota przybiera postać sprężystej kuli, która toczona przez wiatr rozsiewa swoje nasiona, tam gdzie ją wiatr poniesie. Dlaczego więc kolczysta? Chyba dlatego, by jakieś zwierzę nie traktowało jej, jako pędzącej wiązki siana. Lepiej nie mogło mi się pomyśleć, żeby przytoczyć przykład sprytu i pomyślunku zawartego w tej roślinie. Prawie to idealny pomost pomiędzy światem roślin i zwierząt. Ptak, owad itp. Muszą się nagłówkować, by założyć gniazdo we właściwym miejscu. Solanka kolczysta musi się „naskakać” w podmuchach wiatru, by jej nasiona (któreś z licznych nasion) trafiło na właściwe, specyficzne warunki do skiełkowania i podtrzymania sztafety życia. Brawo solanko! Walcz i zwyciężaj!

Podobają mi się takie zawody. W miarę, jak za sprawą naszego gatunku – Homo sapiens, życie się komplikuje, warunki życia się pogarszają? Nie one „inaczeją”.

Sztafeta życia trwa i będzie trwała. Życie podnosi poprzeczkę coraz wyżej, zawody się tak szybko nie skończą. Nowe dyscypliny dla nowych zawodników. Wyścig o życie się nie skończy. Dzisiejsze dinozaury ustąpią miejsca nowym biegaczom. Solanka kolczysta należy do tzw. Biegaczy pustynnych. Prezentowana lnica w październikowym bukiecie to też przykład chwastu, który skutecznie adoptuje się do naszego nadwyrężonego przez postęp krajobrazu,. Według mnie adoptuje się bardzo skutecznie, pożytecznie (dla owadów) i z wdziękiem dla oka.


Wrzesień

Wraz z wrześniowym bukietem odchodzi od nas lato zostawiając niedobitki kwiatowych roślin letnich które zwarzą nadchodzące przymrozki. Czym przywita nas październik? Na razie, u schyłku lata krzątają się trzmielowe „mamuśki” – samice, które zabiegają o maksymalną kondycję przed rygorem zimowania.

bodziszek łąkowy, chmiel, cieciorka, dziurawiec, krwawnik kichawiec, lnica, mierznica, mięta wodna, mikołajek piaskowy, nawłoć, ostrożeń polny, pełnik europejski, rdest zaroślowy, sadziec konopiasty, topinambur, trzcina, wierzbówka kiprzyca, wrotycz


Sierpień

Bukiety z okazji Święta Matki Boskiej Zielnej.

Klejnoty Matki Boskiej Zielnej prezentują następujące gatunki:

czarcikęs łąkowy, czosnek sinawy, dziewanna, dziurawiec skrzydełkowaty, groszek błotny, hyzop, krwawnica pospolita, krwawnica pospolita „Elfen Spiele”, krwiściąg lekarski, marchew, mierznica czarna, mięta nadwodna, mikołajek płaskolistny, pałka wysmukła, pasternak, piołun, przegorzan, trzęślica modra, żmijowiec zwyczajny, żyto


Lipiec

Bukiety sporządzone podczas warsztatów artystycznych „Wianki” w Zamyślinie.