Acorus calamus

Acorus calamus

Tatarak zwyczajny

Bylina o mięsistych rozłogowych kłączach i wyrastających z nich pionowo szablastych, jasnozielonych liściach osiągających wysokość ok. 120 cm. Kwiatostan w postaci kolby (10 cm długości), w Europie nie dojrzewa.

Acorus calamus „Variegatus”

Acorus calamus „Variegatus”

Tatarak zwyczajny pstry „Variegatus”

Ogrodowa odmiana tataraku zwyczajnego. Długie, mieczowate liście w kremowobiałe i zielone pasy dorastają do około metra – odmiana rośnie wolniej i nie osiąga takiej wielkości jak czysty gatunek.

Acorus gramineus „Hakuro-nishiki”

Acorus gramineus „Hakuro-nishiki”

Tatarak trawiasty „Hakuro-nishiki”

Miniaturowy tatarak odpowiedni do niewielkich sadzawek. Zimozielony. W mroźne (i szczególnie bezśnieżne zimy) może wymagać okrywania. W jasnych, wilgotnych miejscach może być stosowany jako roślina okrywowa.

Alisma parviflora

Alisma parviflora

Babka drobnokwiatowa

Interesująca roślina do strefy brzegowej. Tworzy krępą kępkę okrągłych, ciemnozielonych i mocno unerwionych liści, nad którymi w porze kwitnienia (w zasadzie całe lato) górują drobne, białe kwiatki zebrane w luźną wiechę.

Alisma plantago-aquatica

Alisma plantago-aquatica

Żabieniec babka wodna

Babka wodna jest zimotrwałą byliną o bulwiastym kłączu i łopatowatych liściach. Jej kwiatostan jest rozbudowany i może osiągać wysokość nawet 1,5m, składa się z dużej ilości białych lub różowych, drobnych kwiatów.

Anemopsis californica

Anemopsis californica

Anemopsis kalifornijski

Interesująca roślina pochodząca z południowych stanów USA i dobrze znosząca nasz klimat. W okresie wzrostu potrzebuje stanowiska podmokłego. Jej walorem są białe kwiaty. Płożące się pędy z czasem stanowią zwartą okrywę.

Calla palustris

Calla palustris

Czermień błotna

Nazwa wywodzi się z greki i oznacza „bagienną piękność”. Jest to roślina rzeczywiście bardzo elegancka – biały kwiat w formie spaty, błyszczące, ciemnozielone liście.

Callitriche palustris

Callitriche palustris

Rzęśl bagienna

Pojedyncze rośliny osiągają długość do 35cm, szczytowe lancetowate liście tworzą rozetki przypominające gwiazdki. Rosną w skupiskach tworząc podwodne lub sięgające powierzchni płaty koloru jasnozielonego o neonowej emanacji.

Caltha palustris

Caltha palustris

Kaczeniec błotny

Jaskrawożółte kwiaty kaczeńca na podmokłych łąkach, w rowach i na brzegach strumieni to niechybna oznaka nadchodzącej wiosny. Są źródłem nektaru dla pierwszych „pozimowych” pszczół. Kaczeniec rośnie w kępach, osiąga wzrost od 15 do 60 cm.

Caltha palustris „Alba”

Caltha palustris „Alba”

Kaczeniec błotny biały „Alba”

rodzina: Ranunculaceaestanowisko: słoneczne, wilgotnewysokość: 20-30cmkwitnienie: IV-V

Caltha palustris „Auenwald”

Caltha palustris „Auenwald”

Kaczeniec błotny „Auenwald”

Olbrzymi – potrafi dorosnąć prawie do metra. Kwiaty większe niż u spotykanego dziko kaczeńca błotnego. Na odmianę „Auenwald” namawiamy szczególnie właścicieli dużych stawów.

Caltha palustris „Multiplex”

Caltha palustris „Multiplex”

Kaczeniec pełnokwiatowy „Multiplex”

Bardzo popularna i zawsze poszukiwana odmiana pełnokwiatowa do ozdobnych stawów i sadzawek.

Carex pseudocyperus

Carex pseudocyperus

Turzyca nibyciborowata

Kosmopolityczna, pospolita na terenie całej Polski: na mokradłach, rowach, płytkich brzegach zbiorników wodnych. Rośnie w kępach. Preferuje siedliska zasobne. Często spotykana jako składnik pła na jeziorach zarastających.

Carex riparia „Variegata”

Carex riparia „Variegata”

turzyca brzegowa „Variegata”

Turzyca popularna w Polsce, zwłaszcza na nizinach. Spotykana najczęściej na siedliskach zasobnych – torfowiskach, starorzeczach, brzegach glinianek, rowów. Na stanowiskach występuje licznie, często tworząc zwarte monokultury.

Carex siderosticha „Variegata”

Carex siderosticha „Variegata”

Ozdobna turzyca o dość szerokich liściach (do 3cm). Liście jasnozielone z białymi paskami na brzegach i w środku liścia. Polecana szczególnie do zacienionych i wilgotnych partii ogrodów.

Cicuta virosa

Cicuta virosa

Okazała roślina (dorasta nawet do 1,5m) o bulwiastym kłączu, którego środek wypełniony jest w dużej mierze powietrzem, i pięknych, białych, baldachowatych kwiatach. Szalej jadowity jest rośliną silnie trującą.

Dactylorhiza majalis

Dactylorhiza majalis

Kukułka szerokolistna to rodzimy storczyk o prostej, grubej łodydze, na której szczycie w maju pojawiają się różowe kwiaty zebrane w zwarty kłosowaty kwiatostan.

Eleocharis acicularis

Eleocharis acicularis

Ponikło igłowate

Jako roślina zanurzona Eleocharis natlenia wodę, jest schronieniem – i efektownym tłem – dla drobnych zwierząt żyjących w sadzawce.

Epipactis palustris

Epipactis palustris

Kruszczyk błotny

Kruszczyk błotny to jeden z piękniejszych rodzimych storczyków. Spotkać go można na mokrych łąkach, torfowiskach, łęgach i innych otwartych obszarach przynajmniej okresowo podmokłych.

Equisetum fluviatile

Equisetum fluviatile

Skrzyp bagienny

rodzina: Equisetaceaestanowisko: słońce, półcień, cień; wilgotne, podmokłe, płytka wodawysokość: 60-120 cm

Equisetum hyemale

Equisetum hyemale

Skrzyp zimowy

Odmiana ta posiada proste, nierozgałęzione zielone pędy nadziemne z brązowymi węzłami dorastające do 70 cm.

Equisetum hyemale var. camtschaticum

Equisetum hyemale var. camtschaticum

Skrzyp zimowy odm. kamczacka

Proste, nierozgałęzione zielone pędy nadziemne dorastają do około 150 cm. Nie ma chyba innego dużego skrzypu o tak uładzonym pokroju.

Equisetum hyemale var. robustum

Equisetum hyemale var. robustum

Skrzyp zimowy odm. robustum

Długie pędy są proste i dość grube, wielu osobom kojarzą się z bambusem. W ogrodzie najlepiej trzymać skrzyp w pojemniku: będzie tworzył gęstą, zwartą kępę, nie rozpełznie się na boki, nie ucieknie z miejsca, w którym ma rosnąć.

Equisetum scirpoides

Equisetum scirpoides

Skrzyp arktyczny

Nierozgałęzione zielone pędy nadziemne z brązowymi węzłami dorastające do 20 cm. Tworzy zwarte kępy. Dobrze rośnie w ubogich wilgotnych i mokrych glebach.

Equisetum scirpoides „Variegata”

Equisetum scirpoides „Variegata”

Skrzyp arktyczny „Variegata”

Nierozgałęzione zielone pędy nadziemne z brązowymi węzłami dorastające do 20 cm. Tworzy zwarte kępy. Dobrze rośnie w ubogich wilgotnych i mokrych glebach.

Eriophorum angustifolium

Eriophorum angustifolium

Wełnianka wąskolistna

Wełnianki to rośliny zupełnie niepozorne, wyglądające niemalże jak najzwyklejsza trawa dopóki nie zakwitną. Rosną na bagnach, kwitną białą bawełną.

Eriophorum latifolium

Eriophorum latifolium

Wełnianka szerokolistna

Wełnianki to rośliny zupełnie niepozorne, wyglądające niemalże jak najzwyklejsza trawa dopóki nie zakwitną. Rosną na bagnach i gdy masowo kwitną białą bawełną bagno wygląda jakby ktoś poprzyczepiał do źdźbeł trawy małe kłębuszki waty.

Eriophorum russeolum

Eriophorum russeolum

Wełnianka czerwonawa

Przybysz z dalekich i chłodnych krain: Kanada, Alaska, Kamczatka. Owocostany – kłaczki rudej waty – wydają się pełniejsze i bardziej puchate.

Eriophorum vaginatum

Eriophorum vaginatum

Wełnianka pochwowata

Wełnianki to rośliny zupełnie niepozorne, wyglądające niemalże jak najzwyklejsza trawa dopóki nie zakwitną. Rosną na bagnach, kwitną białą bawełną.

Filipendula rubra „Venusta”

Filipendula rubra „Venusta”

Wiązówka czerwona

Duża bylina o walorach architektonicznych – w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu. Drobne różowe kwiaty zebrane w bogate, złożone wiechy wyglądają jak obfita, delikatna pianka.

Filipendula ulmaria

Filipendula ulmaria

Wiązówka błotna

Duża bylina o walorach architektonicznych – w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu. W naturze najczęściej można ją spotkać na podmokłych łąkach. Drobne kremowe kwiaty zebrane w bogate, złożone wiechy przyciągają gromady owadów.

Fritillaria meleagris

Fritillaria meleagris

Szachownica kostkowata

Szachownica kostkowata – nazwę zawdzięcza zadziwiającemu rysunkowi kratki na swych dużych kwiatach w odcieniach fioletu i bieli. Lubi stanowiska wilgotne i półcieniste.

Geranium palustre

Geranium palustre

Bodziszek błotny

Wspaniale ożywi „nudną” ścianę zieleni utworzoną przez trzciny i pałki wodne. Wysadzone w strefie bagiennej będzie wspinać się po wyższych roślinach i użyczać im swoich jaskrawych, różowych kwiatów.

Geum rivale

Geum rivale

Kuklik zwisły

Rodzima bylina siedlisk wilgotnych i mokrych; spotykana pospolicie w całej Polsce w wilgotnych lasach, na mokrych łąkach ziołoroślowych, na brzegach cieków wodnych.

Gladiolus imbricatus

Gladiolus imbricatus

Mieczyk dachówkowaty

Gatunek rodzimy, występujący na mokrych łąkach – jednak na stanowiskach naturalnych coraz mniej liczny, zagrożony. Tworzy w naturze i w warunkach ogrodowych skupiska składające się z roślin dorastających do 80 cm. Kwitnie z początkiem lata.

Glyceria maxima

Glyceria maxima

Manna mielec, manna wodna

Ekspansywna trawa występująca powszechnie w miejscach mokrych i podmokłych, na brzegach stawów, jezior i rzek. Szczególnie chętnie występuje tam, gdzie podłoże jest zasobne; rozrasta się szybko tworząc monokulturę.

Glyceria maxima „Variegata”

Glyceria maxima „Variegata”

Manna mielec pstrolistna „Variegata”

Ozdobna trawa o bardzo silnie skontrastowanej kolorystyce biało-zielonych liści. Dobrze znosi miejsca mokre, bagniste ale rośnie także na suchszych stanowiskach. Charakterystyczna dla podmokłych łąk.

Gratiola officinalis

Gratiola officinalis

Konitrut lekarski

Skromna roślina o niepozornych, białych kwiatkach i niczym niewyróżniających się liściach. Dzięki zdolności życia zarówno na wilgotnych stanowiskach na lądzie jak i w płytszej wodzie, konitrut jest niezastąpiony do maskowania brzydkich brzegów.

Gunnera manicata

Gunnera manicata

Gunnera olbrzymia

Jej olbrzymie, mięsiste liście dorastają do 2 – 3 metrów i mogą dać schronienie kilku osobom. Jest wysadzana w wilgotnej, zasobnej glebie lub w dużych pojemnikach

Hibiscus moscheutos

Hibiscus moscheutos

Hibiskus bylinowy

Hibiskus bylinowy, hibiskus błotny, ketmia – jedna z najciekawszych roślin, jakie ostatnio trafiły do naszych ogrodów. Przeważnie białe, różowe lub karminowe kwiaty osiągają od 20 do 30 cm średnicy.

Hibiscus palustris

Hibiscus palustris

Hibiskus bagienny

Hibiskus bagienny należy do grupy hibiskusów bylinowych. Wielkie bladoróżowe kwiaty pojawiają się od lipca do września.

Hottonia palustris

Hottonia palustris

Okrężnica bagienna

Rośnie na głębokości nawet do 1m dając schronienie wielu zwierzętom żyjącym w wodzie, takim jak larwy ważek i innych wodnych owadów, topiki, narybek, zooplankton itp

Iris ensata „Azure”

Iris ensata „Azure”

Kosaciec mieczolistny „Azure”

Odmiana „Azure” ma duże fioletowe kwiaty z wyraźnymi żółtymi plamkami na dolnych płatkach.

Iris ensata „Edmonton”

Iris ensata „Edmonton”

Kosaciec mieczolistny „Edmonton”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Wdzięczne kwiaty granatowo fioletowe.

Iris ensata „Fortune”

Iris ensata „Fortune”

Kosaciec mieczolistny „Fortune”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Odmiana „Fortune” ma duże białe kwiaty z wyraźnymi fioletowymi żyłkami na płatkach.

Iris ensata „Jokasta”

Iris ensata „Jokasta”

Kosaciec japoński „Jokasta”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Kwiaty wielkie, fioletowe. Płatki są rozbielone w środku, ciemniejsze na brzegach.

Iris ensata „Loyalty”

Iris ensata „Loyalty”

Kosaciec mieczolistny „Loyalty”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić “suche nogi”. Odmiana „Loyalty” ma duże, ciemnofioletowe kwiaty.

Iris ensata „Marmouroa”

Iris ensata „Marmouroa”

Kosaciec mieczolistny „Marmouroa”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi” . Odmiana „Marmouroa” ma duże jasnofioletowe kwiaty z wyraźnymi ciemniejszymi żyłkami na płatkach.

Iris ensata „Midnight Star”

Iris ensata „Midnight Star”

Kosaciec mieczolistny „Midnight Star”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi” . Odmiana o dużych jasnofioletowych kwiatach.

Iris ensata „Rose Prelude”

Iris ensata „Rose Prelude”

Kosaciec japoński „Rose Prelude”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Kwiaty w kolorze biskupim, bardzo duże.

Iris ensata „Variegata”

Iris ensata „Variegata”

Kosaciec mieczolistny pstry „Variegata”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi” . Odmiana „Variegata” chartakteryzuje się dwukolorowymi liśćmi: biało-zielonymi.

Iris ensata „White Ladies”

Iris ensata „White Ladies”

Kosaciec mieczolistny „White Ladies”

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Kwiaty bardzo duże, białe.

Iris laevigata „Mottled Beauty”

Iris laevigata „Mottled Beauty”

Kosaciec gładki „Mottled Beauty”

Odmiana „Mottled Beauty” ma kwiaty dość drobne, bladoniebieskie z granatowymi plamkami – jak od atramentu.

Iris laevigata „Variegata”

Iris laevigata „Variegata”

Kosaciec gładki „Variegata”

Kosaciec gładki to obok I. pseudacorus bardzo pożądany gatunek irysa wodnego, który nawet zimę może spędzać w wodzie. Fioletowoniebieskie kwiaty dekorują sadzawkę na początku lata, przez cały sezon ozdobą są liście w szerokie biało-zielone pasy.

Iris louisiana „Black Gamecock”

Iris louisiana „Black Gamecock”

Kosaciec luizjański „Black Gamecock”

Odmiana „Black Gamecock”’ ma duże ciemnofioletowe kwiaty (kolor rzadko spotykany wśród kwitnących roślin wodnych dostępnych w naszej strefie klimatycznej).

Iris pseudacorus

Iris pseudacorus

Kosaciec żółty

Jest w tej roślinie siła życiowa, szlachetność postaci i piękno kwiatów. Niezwykle szeroka amplituda możliwości i wytrzymałość przesądzają o wielorakich zastosowaniach w ogrodnictwie ozdobnym, działaniach proekologicznych, oczyszczalnictwie.

Iris pseudacorus „Alba”

Iris pseudacorus „Alba”

Kosaciec żółty „Alba”

Rzadka hybryda kosaćca żółtego o białych kwiatach. Może być uprawiany w wilgotnym miejscu w każdym ogrodzie. Doskonale czuje się też posadzony w płytkiej wodzie.

Iris pseudacorus „Double”

Iris pseudacorus „Double”

Kosaciec żółty „Double”

Odmiana „Double” ma podwójne kwiaty – płatki ułożone są piętrowo. Jest silna i żywotna, kwitnie obficie. Bardzo dobrze czuje się zarówno w wodzie jak i na stanowisku zaledwie wilgotnym.

Iris pseudacorus „Variegata”

Iris pseudacorus „Variegata”

Kosaciec żółty pstrolistny „Variegata”

Odmiana kosaćca żółtego o liściach w kremowo-zielone pasy. Przebarwienie na liściach jest szczególnie intensywne wiosną, latem może zanikać zupełnie.

Iris pseudata „Chance Beauty”

Iris pseudata „Chance Beauty”

Kosaciec żółty „Chance Beauty”

Odmiana „Chance Beauty” ma olbrzymie kwiaty, intensywnie żółte, z brązowym rysunkiem u podstawy płatków. Jest żywotna, silnie rosnąca, zdrowa, okazała – polecamy do dużych ogrodów.

Iris setosa „Variegata”

Iris setosa „Variegata”

Kosaciec szczecinkowy pstrolistny „Variegata”

Kosaciec szczecinkowy najlepiej czuje się na stanowisku stale wilgotnym. Bardzo dobry do bagiennej strefy sadzawki. Elegancki biały pas na liściu i ciemnoniebieskie, prawie granatowe kwiaty.

Iris sibirica „Bellissima”

Iris sibirica „Bellissima”

Kosaciec syberyjski „Bellissima”

Przepiękna odmiana kosaćca syberyjskiego o białych kwiatach. Dolne płatki są szerokie i lekko pofałdowane na brzegach, na środku lekko zielonkawe.

Iris sibirica „Butter and Sugar”

Iris sibirica „Butter and Sugar”

Kosaciec syberyjski „Butter and Sugar”

Irysy syberyjskie to jedne z najwdzięczniejszych irysów: rosną w zwartych kępach, masowo wysadzone tworzą piękne łany. Odmiana „Butter and Sugar” ma kwiaty maślane.

Iris sibirica „Emma Ripeka”

Iris sibirica „Emma Ripeka”

Kosaciec syberyjski „Emma Ripeka”

Odmiana „Emma Ripeka” zachwyca pięknym niebieskim kolorem. Pochodzi z Nowej Zelandii.

Iris sibirica „Harpswell Happiness”

Iris sibirica „Harpswell Happiness”

Kosaciec syberyjski „Harpswell Happiness”

Odmiana ta ma kwiaty w odcieniu kremowej bieli z zielonkawą podstawą kielicha. Dolne płatki są szerokie i pofałdowane na brzegach a kwiaty większe i dłużej utrzymujące się na roślinie niż u innych odmian kosaćców syberyjskich.

Iris sibirica „Jamaican Velvet”

Iris sibirica „Jamaican Velvet”

Kosaciec syberyjski „Jamaican Velvet”

Odmiana kosaćca syberyjskiego o dużych kwiatach w intensywnym kolorze biskupim. Nieco niższy od gatunku, krótsza łodyga kwiatowa.

Iris sibirica „Mrs Rowe”

Iris sibirica „Mrs Rowe”

Kosaciec syberyjski „Mrs Rowe”

Odmiana o subtelnych białych kwiatach z lekkim fioletowym blaskiem ku środkowi kielicha kwiatowego.

Iris sibirica „Perry’s Blue”

Iris sibirica „Perry’s Blue”

Kosaciec syberyjski „Perry's Blue”

Gęste, długie, wąskie liście i obficie występujące subtelne kwiaty sprawdzą się w ogrodzie japońskim. Kwiaty pięknie prezentują się także w wysokich wazonach – w grubych pękach lub pojedynczo.

Iris sibirica „Red Flare”

Iris sibirica „Red Flare”

Kosaciec syberyjski „Red Flare”

Stosunkowo nowa odmiana kosaćca syberyjskiego o kwiatach w intensywnym kolorze biskupim.

Iris sibirica „White Swirl”

Iris sibirica „White Swirl”

Kosaciec syberyjski „White Swirl”

Kwiaty białe, dolne płatki rozpostarte na boki są żółte u nasady. Płatki delikatnie pofałdowane.

Iris versicolor

Iris versicolor

Kosaciec różnobarwny

Kosaciec różnobarwny jest gatunkiem irysa, który w wodzie czuje się dobrze latem, zimą bezpieczniej jest jednak zapewnić mu suche „nogi”. Kwiaty nie należą do największych, kwitnie on za to bardzo obficie.

Iris x robusta „Dark Aura”

Iris x robusta „Dark Aura”

Kosaciec x robusta „Dark Aura”

Od wczesnej wiosny do kwitnienia liście u nasady są fioletowe, potem ciemno fioletowe są także pędy kwiatowe. Bardzo dobrze czuje się wysadzony w wodzie.

Juncus effusus

Juncus effusus

Występuje na terenach mokrych i wilgotnych na całej kuli ziemskiej, najchętniej tam, gdzie gleby są ciężkie, zbite. Tworzy gęste, regularne kępy szydlastych liści.

Juncus ensifolius

Juncus ensifolius

Sit mieczolistny

Niski sit o mieczowatych liściach. Ozdobne, ciemnobrązowe kwiatostany w zasadzie przez całe lato.

Juncus inflexus

Juncus inflexus

Sit siny

Występuje na terenach mokrych i wilgotnych na całej kuli ziemskiej, najchętniej tam, gdzie gleby są ciężkie, zbite. Tworzy gęste, regularne kępy sinoniebieskich, szydlastych liści.

Lobelia cardinalis

Lobelia cardinalis

Stroiczka czerwona

Niezwykle jaskrawoczerwone kwiaty, liście zielone z wierzchu a od spodu bordowe. Nadaje się doskonale do obsadzania brzegów sadzawek i strumieni, wykorzystywana jest także w akwarystyce jako roślina podwodna.

Lychnis flos-cuculi „Alba”

Lychnis flos-cuculi „Alba”

Firletka poszarpana „Alba”

Firletka – albinos. Będzie wyglądała dobrze zarówno sama jak i wymieszana z różową. W masowych nasadzeniach ma właściwości zadarniające.

Lychnis flos cuculi „Nana”

Lychnis flos cuculi „Nana”

Firletka poszarpana miniaturowa „Nana”

Łany kwiatów firletki na wilgotnej łące powodują, że cała łąka staje się różowa. Można ją sadzić masowo na koszonych, naturalistycznych łąkach obok bodziszka, wiązówki, kaczeńców albo tylko pojedyncze rośliny jako akcent urozmaicający obrzeże sadzawki.

Lysichiton americanus

Lysichiton americanus

Tulejnik amerykański

Tulejnik to roślina – wyzwanie. Rośnie wolno, w wilgotnym, bagiennym i najlepiej lekko zacienionym miejscu. Kwiatów można się doczekać dopiero na roślinie kilkuletniej.

Lysichiton camtschatcensis

Lysichiton camtschatcensis

Tulejnik kamczacki

Tulejnik o białych kwiatach (zaczynają kwitnienie jako zielone) pachnących piżmem. Potrzebuje czasu by zakwitnąć.

Lysimachia nummularia „Aurea”

Lysimachia nummularia „Aurea”

Tojeść rozesłana „Aurea”

Fantastyczna bylina zadarniająca do wilgotnych i mokrych miejsc. Bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów zbiorników wodnych – rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie.

Lysimachia thyrsiflora

Lysimachia thyrsiflora

Tojeść bukietowa

Rodzima bylina występująca nad strumieniami, na bagnach. Wymaga podłoża kwaśnego, ubogiego. Najlepiej sadzić w ogrodach o charakterze naturalistycznym.

Lysimachia vulgaris

Lysimachia vulgaris

Tojeść pospolita

Roślina rodzima i dość pospolita w całej Polsce. Wymaga stanowiska stale wilgotnego, jest charakterystyczna dla mokrej łąki (w jej sąsiedztwie często można też spotkać wiązówkę).

Lythrum salicaria

Lythrum salicaria

Krwawnica pospolita

Rodzima bylina występująca na mokrych łąkach. Karminowe kwiaty zebrane są w kłosach do 30 cm długości – istnieją także odmiany ogrodowe (np. ‚Robert’) o dłuższym i pełniejszym kwiatostanie. Wabią pszczoły i motyle.

Marsilea quadrifolia

Marsilea quadrifolia

Marsylia czterolistna

Przypominająca do złudzenia czterolistną koniczynę niewielka paproć wodna (na wiosnę jej młode liście – jak u większości paproci – wyrastają na kształt pastorałów).

Mentha aquatica

Mentha aquatica

Mięta nadwodna

Uniwersalna roślina wodna do każdego rodzaju zbiornika. Mięta jest niezwykle tolerancyjna na warunki, w jakich przychodzi jej rosnąć. Dzięki bujnej wegetacji szybko zagospodaruje nowo założony staw; czyści wodę z nadmiaru związków pokarmowych.

Mentha piperita ‚Chocolate’

Mentha piperita ‚Chocolate’

Mięta pieprzowa 'Chocolate'

rodzina: Lamiaceae – jasnotowate strefa mrozoodporności: 4 do 9 stanowisko: słoneczne, półcieniste; mokre, płytka woda wysokość: 30-45 cm

Mentha piperita „Variegata”

Mentha piperita „Variegata”

Mięta pieprzowa pstra „Variegata”

Szybko rozrasta się tworząc zwartą okrywę, maskując brzegi zbiorników wodnych. Jej kwiaty przyciągają pszczoły i motyle.

Mentha spicata „Variegata”

Mentha spicata „Variegata”

Mięta kłosowa pstra „Variegata”

Mięta o dekoracyjnych zielono-białych liściach i bardzo silnym, przyjemnym, miętowym aromacie.

Menyanthes trifoliata

Menyanthes trifoliata

Bobrek trójlistkowy

Rośnie w płytkich wodach przy brzegach jezior i na podmokłych łąkach.

Myosotis palustris

Myosotis palustris

Niezapominajka błotna

Niezapominajka to roślina najczęściej chyba kojarzona z leśnymi strumykami, brzegami potoków. Charakterystyczne błękitne kwiaty z żółtym oczkiem nie dają o sobie zapomnieć.

Myosotis palustris „Bill Baker”

Myosotis palustris „Bill Baker”

Niezapominajka błotna „Bill Baker”

Charakterystyczne błękitne kwiaty z żółtym oczkiem u tej odmiany usadowione są nisko nad krępą kępą liści. Jest to odmiana o kompaktowej formie, mniejsza i bardziej zagęszczona niż gatunek.

Myriophyllum aquaticum

Myriophyllum aquaticum

Wywłócznik wodny

W Polsce z wigorem rozrasta się w sadzawce od wiosny do jesieni, nie przetrzymuje jednak zimowych niskich temperatur – można przechowywać wywłócznik w akwarium. Jest rośliną o silnych właściwościach tlenotwórczych.

Osmunda cinnamomea

Osmunda cinnamomea

Długosz cynamonowy

Długosz to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, preferuje gleby kwaśne.

Osmunda regalis

Osmunda regalis

Długosz królewski

rodzina: Osmundaceae pochodzenie: Ameryka, Europa strefa mrozoodporności: 3 stanowisko: od słonecznego do cienistego; mokre – brzegi zbiorników wodnych wapń: nie rozmnażanie: zarodniki liść: do 150 cm

Parnassia palustris

Parnassia palustris

Dziewięciornik błotny

Urocza, maleńka roślina. Niewielkie, owalne, szarozielone liście tworzą gęste, zwarte kopczyki, nad którymi w drugiej połowie lata unoszą się delikatne, białe kwiatki na wysokich i cienkich łodyżkach.

Phalaris arundinacea „Feesey”

Phalaris arundinacea „Feesey”

Mozga trzcinowata „Feesey”

Liście zielone w białe pasy (więcej bieli niż u odmiany ‚Picta’). Młode pędy zabarwione czerwonawo. Mozga nadaje się do obsadzania brzegów zbiorników wodnych – dobrze czuje się na stanowisku mokrym.

Phalaris arundinacea „Picta”

Phalaris arundinacea „Picta”

Mozga trzcinowata „Picta”

Trawa o liściach w zielono-białe pasy. Odpowiednia m. in. do obsadzania słonecznych brzegów zbiorników. Szybko i silnie się rozrasta.

Phragmites communis

Phragmites communis

Trzcina pospolita

Typowa roślina wodna porastająca brzegi zbiorników, bagna, mokradła, łęgi na całej kuli ziemskiej. Rozrasta się przy pomocy pełzających kłączy oraz wysiew nasion.

Phragmites karka „Variegatus”

Phragmites karka „Variegatus”

Trzcina karka pstrolistna „Variegatus”

Odmiana trzciny o dekoracyjnych liściach w biało-zielone paski. Nie tak inwazyjna i znacznie niższa od trzciny występującej u nas dziko.

Pinguicula grandiflora

Pinguicula grandiflora

Tłustosz wielkokwiatowy

Niewielka roślina owadożerna występujaca w Europie (część zachodnia) na terenach bagnistych, podmokłych. Niewielkie, lepkie liście „łapią” małe owady – komary, małe muszki, które stanowią tylko dodatkowe źródło pożywienia tłustosza.

Ranunculus lingua „Grandiflora”

Ranunculus lingua „Grandiflora”

Jaskier wielkokwiatowy „Grandiflora”

rodzina: Ranunculaceae stanowisko: słoneczne, półcieniste; wilgotne, mokre, woda do 10 cm wysokość: 50-80 cm kwitnienie: VI-VIII

Rosa palustris

Rosa palustris

Róża błotna

Tworzy okazały krzew – polecana szczególnie do parków i nad duże stawy. Kwitnie niemal całe lato pojedynczymi, pachnącymi kwiatami szczególnie intensywnie w miejscach słonecznych i bardzo wilgotnych.

Sagittaria graminea „Crushed Ice”

Sagittaria graminea „Crushed Ice”

Strzałka trawiasta „Crushed Ice”

Bardziej wymagająca niż pozostałe oferowane przez nas strzałki – znacznie mniej odporna na wymarzanie, wymaga też płytszego stanowiska. Liście wydłużone, z interesującym kremowym, marmurkowym rysunkiem.

Thelypteris palustris

Thelypteris palustris

Nerecznica błotna

Rodzima paproć wilgotnych siedlisk – torfowiska, lasy łęgowe, skraje podmokłych łąk. Należy sadzić narecznicę w podłożu o kwaśnym odczynie, w miejscu podmokłym.

Trollius europaeus

Trollius europaeus

Pełnik europejski

Pełnik europejski to gatunek rodzimy – kiedyś często obecny na mokrych łąkach i wzdłuż strumieni, dziś spotykany coraz rzadziej, objęty ochroną. Nazywany pełnikiem dla swego pełnego, kulistego kwiatu. Jest też symbolem ziemi kłodzkiej.

Typha angustifolia „Zebratails”

Typha angustifolia „Zebratails”

Pałka wąskolistna „Zebratails”

Nowa odmiana pałki wąskolistnej: liście mają poprzeczne kremowe paski. Młode liście najczęściej pojawiają się całkowicie zielone, przebarwienie przychodzi z czasem. Wymaga dużego pojemnika.

Typha minima

Typha minima

Pałka mała

Najmniejsza z pałek wodnych – dorasta do około 1 metra – tworzy kolby w kształcie kuleczek. Doskonała do nawet najmniejszych zbiorników wodnych. Rośnie jak gęsty szczypiorek.

Viola palustris

Viola palustris

Fiołek błotny

Odmiana nadwodna i do miejsc wilgotnych. Wesołe, fioletowe kwiaty pojawiają się późną wiosną. Na naszym zdjęciu jest już po kwitnieniu – pęknięta torebka nasienna.